Londra’da lüks denince birçok kişinin aklına ilk olarak Harrods gelir. Ama şehrin kalbinde, Harrods’tan çok daha eski bir pasaj var. Üstelik burası yalnızca pahalı mağazalarıyla değil, kendi özel görevlileri, gizli geçitleri ve garip yasaklarıyla da meşhur. Burlington Arcade’de koşmak, bağırmak, açık şemsiyeyle yürümek ve hatta ıslık çalmak bile yasak.
English
The London Arcade Where Whistling Is Banned: Burlington Arcade
When people think of luxury in London, Harrods is often the first place that comes to mind. But in the heart of the city, there is a shopping arcade with a history far older than Harrods. And it is famous not only for its expensive shops, but also for its private wardens, hidden passages and unusual rules. At Burlington Arcade, running, shouting, walking with an open umbrella and even whistling are banned.
Today, Burlington Arcade sits just off Piccadilly. At first glance, it looks like an elegant shopping arcade lined with beautiful shopfronts. But its story is not only about luxury watches, jewellery and expensive boutiques.
The arcade was built in 1819 for Lord George Cavendish. Cavendish owned Burlington House next door, the building that now houses the Royal Academy. At the time, it was a private residence. Cavendish decided to build a covered arcade beside his home where London’s wealthy shoppers could browse comfortably and safely.
London’s streets were not always easy places to move through. Pickpockets, crowds and bad weather made shopping less pleasant, especially for the upper classes. Burlington Arcade was therefore designed not only as a commercial space, but also as a controlled, protected and exclusive world.
Passages beneath the luxury
Burlington Arcade was designed by the architect Samuel Ware. When it opened, it was one of the longest shopping arcades in the country. Beneath the 178-metre-long arcade, however, there was another world that most visitors never noticed.
Below the shops were basement spaces used by the shopkeepers. Some workers are even said to have lived there. But the most intriguing detail was the hidden passage running from one end of the arcade to the other.
This passage was used to move wealthy customers’ purchases out of sight. Young boys and girls carried the goods underground and delivered them safely to horse-drawn carriages waiting at either end. In this way, rich shoppers could buy what they wanted without having to carry packages through the crowds.
The 1964 robbery
Although Burlington Arcade was designed as a protected space, it was not always safe. One of the most dramatic incidents in its history took place in 1964.
A car drove straight into the arcade. Six masked men got out and looted several shops. After the robbery, changes were made to the building, and the protective gates now visible at both ends became part of the arcade’s security measures.
The floor is another striking detail. It is made from 68,000 pieces of British stone, cut in Italy and then brought back to England to be assembled like a giant puzzle.
The Beadles
One of Burlington Arcade’s most famous features is its private wardens, known as the Beadles. The tradition goes back to the early years of the arcade. Lord Cavendish employed former soldiers from his own regiment to protect the space.
Today, the Beadles can still be seen at both ends of the arcade and walking through it in their distinctive uniforms. They provide security, welcome visitors and help preserve the character of the place.
But their job is not only to prevent theft. They also uphold the arcade’s old rules.
Whistling is banned
Some of Burlington Arcade’s rules sound rather strange today. Running is banned. Shouting is banned. Walking through with an open umbrella is banned. Most famously, whistling is banned.
The reason behind this rule is simple but curious. In the past, pickpockets were believed to use whistles to communicate with one another. To stop this, whistling inside the arcade was prohibited. Over time, the rule became part of Burlington Arcade’s identity.
According to stories about the arcade, only a very small number of people have ever been allowed to whistle inside. One of them was Sir Paul McCartney of the Beatles.
More than an arcade
If you look closely at Burlington Arcade’s shopfronts, you will notice that they are not all the same. At first glance, everything appears orderly and uniform. But the details reveal a building full of small architectural differences.
The writer George Eliot is also said to have visited a bookshop here in the 1850s, meeting her partner George Henry Lewes in the arcade. So Burlington Arcade is not simply a place to shop. It is part of London’s social, literary and slightly mysterious history.
Today, visitors walking through Burlington Arcade may see only luxury watches, jewellery and polished windows. But if you slow down, you can sense more than two centuries of London history hidden inside this narrow passage.
Just be careful. You can take photos, look at the shopfronts and enjoy a short walk through history. But do not whistle.
Pasaj, 1819 yılında Lord George Cavendish için inşa edildi. Cavendish, hemen yan taraftaki Burlington House’un sahibiydi. Bugün Royal Academy’ye ev sahipliği yapan bu yapı, o dönemde özel bir konuttu. Cavendish ise evinin yanına, Londra’nın zenginlerinin güvenli ve rahat biçimde alışveriş yapabileceği üstü kapalı bir pasaj yaptırmaya karar verdi.
O yıllarda Londra sokakları bugünkü kadar güvenli değildi. Yankesicilik, kalabalık ve kötü hava, özellikle üst sınıftan insanlar için alışverişi pek konforlu bir deneyim olmaktan çıkarıyordu. Burlington Arcade bu yüzden yalnızca bir ticaret alanı değil, aynı zamanda kontrollü, korunaklı ve seçkin bir dünya olarak tasarlandı.
Lüksün altındaki geçitler
Burlington Arcade, mimar Samuel Ware tarafından tasarlandı. Açıldığı dönemde ülkenin en uzun pasajlarından biriydi. Yaklaşık 178 metre uzunluğundaki bu yapının altında ise çoğu ziyaretçinin fark etmediği başka bir dünya vardı.
Pasajın altında dükkân sahiplerinin kullandığı bodrum alanları bulunuyordu. Bazı çalışanların burada yaşadığı da anlatılır. Ama asıl ilginç olan, pasajın bir ucundan diğer ucuna uzanan gizli geçitti.
Bu geçit, zengin müşterilerin alışverişlerini görünmeden taşımak için kullanılıyordu. Küçük çocuklar, alınan eşyaları yer altından geçirerek iki uçta bekleyen at arabalarına ulaştırıyordu. Böylece varlıklı müşteriler, kalabalığın içinde paket taşımak zorunda kalmadan alışverişlerini yaptırabiliyordu.
1964 soygunu
Burlington Arcade ne kadar korunaklı tasarlansa da her zaman güvenli kalamadı. 1964 yılında yaşanan olay, pasajın tarihindeki en ilginç soygunlardan biri olarak anlatılır.
Bir araba pasajın içine hızla girdi. İçinden çıkan altı maskeli kişi, bazı mağazaları yağmaladı. Olaydan sonra yapıda değişiklikler yapıldı ve bugün iki uçta görülen koruyucu kapılar, bu tür olaylara karşı alınan önlemlerden biri hâline geldi.
Pasajın bugünkü zemini de dikkat çekici ayrıntılardan biri. İngiliz taşından yapılmış 68 bin parçadan oluşan bu zemin, İtalya’da kesilip İngiltere’ye geri getirilerek dev bir yapboz gibi yerleştirildi.
Özel görevliler: Beadles
Burlington Arcade’in en meşhur özelliklerinden biri de Beadles adı verilen özel görevlileri. Bu gelenek, pasajın kurulduğu yıllara kadar uzanıyor. Lord Cavendish, pasajın güvenliğini sağlamak için kendi özel alayından emekli askerleri görevlendirdi.
Bugün hâlâ Burlington Arcade’in iki ucunda ve içinde bu özel görevlileri görmek mümkün. Gösterişli üniformalarıyla devriye gezen Beadles, hem güvenliği sağlıyor hem de ziyaretçileri karşılıyor.
Ama görevleri yalnızca hırsızlığı önlemek değil. Aynı zamanda pasajın eski kurallarını da koruyorlar.
Islık çalmak yasak
Burlington Arcade’de bazı kurallar ilk duyduğunuzda oldukça garip gelebilir. Pasajda koşmak yasak. Bağırmak yasak. Açık şemsiyeyle yürümek yasak. En meşhuru ise ıslık çalmak yasak.
Bu yasağın arkasında basit ama ilginç bir sebep var. Geçmişte yankesicilerin birbirleriyle ıslıkla haberleştiği düşünülüyordu. Bu yüzden pasajda ıslık çalmak yasaklandı. Ama yıllar içinde bu kural, Burlington Arcade’in kimliğinin bir parçası hâline geldi.
Söylentiye göre pasaj içinde ıslık çalmasına izin verilen çok az kişi oldu. Bunlardan biri de Beatles’ın ünlü üyesi Sir Paul McCartney’di.
Bugün Burlington Arcade’den geçenler, vitrinlerdeki pahalı saatlere ve mücevherlere bakıp burayı sadece lüks bir alışveriş noktası sanabilir. Ama biraz dikkatli yürürseniz, bu dar pasajın içinde iki yüz yılı aşan bir Londra hikâyesi saklı olduğunu fark edebilirsiniz.
Bir Cevap Yazın