Londra’ya ilk kez gelenler, hatıra fotoğrafı için genellikle en yakın kırmızı telefon kulübesini seçer. Başkentten tüm ülkeye yayılan bu ünlü kulübelerin tasarımı ise ilginç bir kaynağa dayanır: bir mezar anıtına.
English
The Iconic Design Inspired by a Tombstone
For many first-time visitors to London, a red telephone box is often the obvious choice for a souvenir photograph. Yet the design of these famous kiosks, which spread from the capital across the country, has a surprisingly unusual source of inspiration: a funerary monument.
In 1912, the British Post Office took control of all telephone lines in the country, bringing them under a state monopoly. It then began working to make this new technology more widely accessible to the public. To enable people to make telephone calls comfortably in public spaces and town squares, the Post Office designed the first telephone kiosk, known as the K1. However, it was deeply unpopular. So unpopular, in fact, that Eastbourne Borough Council, considering the kiosks far too unattractive for the seafront, covered their roofs with thatch. When this initiative failed, the Post Office decided to seek support from others.
By 1924, the Post Office wanted to commission a telephone kiosk that was both functional and aesthetically appealing. It therefore collaborated with the Royal Fine Art Commission and the Royal Institute of British Architects (RIBA), launching a design competition for a new telephone box. Among those who entered was one of London’s leading architects.
A Dead Architect Inspires a Living One
Sir Giles Gilbert Scott, the architect behind major London landmarks including Battersea Power Station, designed a telephone kiosk for the United Kingdom. Drawing inspiration for its domed form from the funerary monument of the celebrated architect Sir John Soane, Scott created a bright red kiosk made of cast iron. This design, known as the K2, was widely admired and won the competition.
The first kiosks were installed in the capital, London, and in other major cities. Yet there was a problem: because they were made of cast iron, they were extremely heavy and expensive to produce. As a result, the kiosks could not spread far beyond urban centres. It took Scott nearly ten years to solve this issue, but eventually he found exactly the right answer.
In 1936, to mark the 25th anniversary of King George V’s accession to the throne, Scott was asked to design a new telephone kiosk. Learning from earlier models, Scott retained the key design elements of the K2 in his K6 design — while the K3, K4 and K5 had seen only limited use — but reduced its size to suit Britain’s narrow streets. He also used a lighter material, lowering production costs. The K6 was an immediate success. Spreading across the United Kingdom, these kiosks became part of the country’s design heritage and a point of fascination for tourists.
After the 1980s, with the rapid development of new communication technologies, these telephone boxes gradually fell out of use. Yet they had become so deeply woven into the fabric of towns and cities that many began to be repurposed in alternative ways: as miniature museums, libraries, first-aid stations and more.
İngiliz Posta İdaresi 1912’de ülkedeki tüm telefon hatlarını devlet tekeline alarak hakimiyet kurdu. Sonrasında bu yeni teknolojiyi vatandaşlar arasında yaygınlaştırmak için çalışmalar yapmaya başladı. Kamuya açık alanlarda, meydanlarda insanların rahatça telefonla konuşmaları için K1 olarak bilinen ilk telefon kulübesini tasarladılar. Fakat hiç beğenilmedi. O kadar beğenilmedi ki Eastbourne Belediyesi, deniz kenarında bu kulübeleri çok çirkin bularak çatılarını samanla kapladı. Posta İdaresi’nin bu girişimi başarısız olunca başkalarından destek almaya karar verdi.
1924’e gelindiğinde Posta İdaresi, işlevsel ve estetik bir telefon kulübesi tasarlatmak istiyordu. Bu nedenle Kraliyet Güzel Sanatlar Komisyonu ve Kraliyet İngiliz Mimarlar Enstitüsü (RIBA) ile iş birliği yaptı. Bu iş birliğinden hareketle bir telefon kulübesi tasarımı yarışması açtılar. Bu yarışmaya, Londra’nın önemli mimarlarından biri de katıldı.
Ölü mimar diri mimara ilham verdi
Battersea Elektrik Santrali gibi Londra’nın önemli yapılarının da mimarı olan Sir Giles Gilbert Scott, Birleşik Krallık için telefon kulübesi tasarladı. Kubbe formunu, ünlü mimar Sir John Soane’in mezar anıtından esinlenen Scott, dökme demirden yapılmış kıpkırmızı kulübeyi ortaya çıkardı. K2 ismindeki bu tasarım çok beğenildi ve yarışmayı kazandı.
İlk üretilen kulübeler başkent Londra’da ve diğer büyük şehirlerde yerini alsa da bir sorun vardı: Kulübeler dökme demirden yapıldığı için çok ağırdı ve maliyeti yüksekti. Bu sorun nedeniyle kulübeler şehir merkezlerinden öteye yayılamadı. Scott’un bu konuyu çözmesi yaklaşık 10 yılını aldı ama sonunda turnayı gözünden vurdu.
1936’da Kral V. George’un tahta çıkışının 25. yılı nedeniyle Scott’tan yeni bir kulübe tasarlaması istendi. Bunun üzerine geçmişten dersler çıkaran Scott, K6 isimli tasarımında (K3, K4 ve K5 modelleri sınırlı kullanılmıştı) K2’nin tasarım öğelerine sadık kaldı ama dar İngiliz sokaklarına uygun olarak yeni kulübeyi küçülttü. Aynı zamanda daha hafif bir malzeme kullanarak maliyetleri azalttı. K6 bir anda patlama yaptı. Birleşik Krallık’ın dört bir yanında yaygınlaşan bu kulübeler, ikonik tasarımıyla ülkenin tasarım mirası ve turistlerin cazibe noktası haline geldi.
1980’lerden sonra iletişim araçlarının hızla gelişmesiyle bu telefon kulübeleri artık kullanılmaz hale geldi. Ancak şehirlerle öyle iyi bütünleşmişlerdi ki, müze, kitaplık, ilk yardım kulübesi gibi alternatif şekillerde değerlendirilmeye başlandı.
Kaynak:
https://www.britishtelephones.com/histkiosk.htm?utm_source=chatgpt.com
Bir Cevap Yazın